Mrs. P. Cammer
Huntington, L.I., N.Y.
Computers and Automation dergisinin Şubat sayısı çok ilginç ve her zamanki gibi kışkırtıcı. Bilgisayar alanındaki insanların toplumsal sorumluluğuna ilişkin ACM komite raporu MÜKEMMEL; umarım bundan çok şey çıkar. Neden roketçilikle uğraşan insanlar, atom bilimcileri ve bilgisayar bilimcileri gibi, kendi çıkmazlarından kurtulmaya başlamıyor ve toplumsal sorumluluklarına bakmıyorlar? Neil Macdonald’ın “Opposition to New Ideas” başlıklı makalesinin son derece isabetli olduğunu düşünüyorum; birkaç kusuru olabilir ama ben göremiyorum.
Ancak şu anda gördüğüm ve Computers and Automation dergisinin yeterince dikkat vermediğine inandığım en büyük sorun, akıl dışılıktır. Elbette insanlar arasında her zaman bir miktar akıl dışılık olacaktır; fakat mevcut akıl dışılık düzeyi, yanlış yönlendirilmiş korkular nedeniyle gereksiz ve ürkütücü derecede yüksektir.
Şu anda acilen gerekli olan şey, kendi kendini boşa çıkaran akıl dışı politikaların sona erdirilmesidir. Örneğin, nükleer savaş başlığı taşıyan bir füze için olağanüstü verimli bir güdüm mekanizması yapan bir bilgisayar mühendisine, o füze fırlatıldıktan iki dakika sonra karşı ülkeden misilleme amaçlı bir füze fırlatılıp kendisini ve yakınındaki birkaç milyon yurttaşı radyoaktif toza dönüştürdüğünde, bunun ne faydası olacaktır?
Günümüz savaşlarının, onları teşvik edecek gruplar için, barışçıl değişimin ortaya çıkaracağı koşullardan çok daha yıkıcı olduğu kanıtlanabilir.
Dolayısıyla şimdi büyük sorun, tüm bu grupların engellemelerine rağmen çözümlerin nasıl uygulanacağıdır.
Birçok son derece yetkin bilgisayar, tamamen akıl dışı olan işler için kullanılmaktadır. Bilgisayar alanındaki insanlar ve diğer yüksek eğitimli kişiler için zaman olgunlaşmıştır; akıl dışılığı desteklemeyi bırakmalı ve bunun yerine güçlü aygıtlarının aklın hizmetinde kullanılması için çalışmalıdırlar. Mesele, elbette, dar bir bakış açısından ele alındığında tartışılabilir. Ancak dünya çapında geniş bir ölçekte bakıldığında, tartışma nerededir?