I. Gönderen: Ned Chapin
Stanford Research Institute
Menlo Park, California
Stanford Research Institute’ta Operasyon Analisti olan Bay Thomas E. McDonnell, Jr., Computers and Automation dergisinin Ekim 1957 sayısında yayımlanan makalemdeki Dipnot No. 5’te değerli bir iyileştirmeye dikkat çekmiştir.
Mevcut dipnot teknik olarak doğrudur, ancak aşağıdaki şekilde yeniden ifade edilerek daha anlamlı hâle getirilebilir:
Yani, işlem hızları birim başına mikrosaniye cinsinden ölçülürse, daha hızlı otomatik bilgisayarların maliyetlerinin, daha yavaş otomatik bilgisayarların maliyetlerine oranı; daha yavaş otomatik bilgisayarların hızlarının, daha hızlı otomatik bilgisayarların hızlarına oranından daha küçüktür.
Bu iyileştirmenin genel ilgi uyandıracağını düşündüğümden, Forum sütunlarınız için önermeme izin verir misiniz?
II. Gönderen: Harold Weiss
Phoenix, Arizona
Bay Ned Chapin’in kışkırtıcı makalesine bazı eklemeler ve çekinceler sunmak isterim:
- Bilgisayarlarda veri işleme hız sınırlamalarının tartışılmasında tamponlama konusuna değinmek esastır. Tampon, çevresel donanımların daha yavaş bilgi aktarım hızlarını bilgisayarların nispeten yüksek iç işlem hızına uyumlu hâle getirmeye yardımcı olan bir depolama aygıtıdır.
Tamponsuz bir makinede, giriş, çıkış ve hesaplama için gereken süreler doğrudan toplanır. Tamponlu bir makinede ise bu işlemler arasında önemli örtüşmeler meydana gelebilir. Tamponlardan değerli biçimde yararlanan programlama teknikleri mevcuttur.
Yukarıdaki ifadeler ışığında, her uygulamayı üç geniş sınırlama kategorisinden birine yerleştirmek geçerli değildir.
[Lütfen sayfa 26’ya bakınız]
9. sayfadan devam
Farklı zamanlarda kaçınılmaz gereksinimleri nedeniyle üç sınırlamanın da mevcut olmasına yol açan çalışmalar vardır. Örneğin delikli kartlı bir bilgisayarda, kartlar çalıştırılırken beklenebilir; zaman zaman uzun hesaplama dönemlerine ihtiyaç duyulur ve belki de sonuçların periyodik olarak yoğun biçimde delinmesi sırasında diğer etkinlikler durabilir.
- Bir bilgisayarın yapabildikleri ile insanların ya da diğer makine birleşimlerinin yapabildikleri arasında, öncelikle hızla ilgili nedenlerden dolayı, niceliksel değil niteliksel bir fark vardır. Niceliksel görüşün savunucuları bilgisayarı yalnızca devasa bir tablolaştırma makinesi olarak görme eğilimindedir. Bu nedenle, kısa vadede vurgu buna yapılsa bile, veri işleme birimi başına en düşük maliyetin bilinçli bilgisayar kullanıcılarının nihai hedefi olduğu görüşüne katılamıyorum. Birçok kişi, bilgisayarın yönetimin bir işi denetlemesini sağlayan bir araç olarak kullanılmasının, büro maliyetlerindeki azalmanın ötesinde daha önemli olacağını düşünmektedir.
Otomatik bilgisayarların büyük ölçekli iş kullanıcıları, bu makinelerden elde edebilecekleri kadar yüksek iç işlem hızını kesinlikle isterler; gerçi böyle yeteneklerin maliyetini sorgulayabilirler. Bununla birlikte, iş bilgisayarları için büyük potansiyel pazar, IBM 650’nin başarısının da gösterdiği gibi, orta ölçekten küçük ölçekli makine aralığında yatmaktadır. Bu potansiyel kullanıcıların çoğu elbette performans ister, ancak bir bedel karşılığında. Artan esneklik ve ödeyebilecekleri bir fiyat elde etmek için, bilgisayarların olası hızının bir kısmından vazgeçmeye oldukça istekli olabilirler.