General Electric Araştırma Laboratuvarı
Schenectady, New York

Schenectady’de bir General Electric bilim insanı tarafından geliştirilen bir inç karelik bir “petek”, neredeyse bir milyon bit bilgi depolayacaktır. Daha büyük bellekli daha küçük elektronik bilgisayarlar, öngörülen uygulamalar arasındadır.

General Electric Araştırma Laboratuvarı’ndan Dr. Harold R. Day, yeni bilgi depolama tüpünü yakın zamanda düzenlenen bir elektronik konferansında tanımladı. Tüpün merkezinde, küçük deliklerin oyulduğu ve ardından metal ile doldurulduğu ince bir cam tabaka bulunmaktadır. Uygulamada, bilgi, televizyonda kullanılan yönteme benzer bir elektron demeti tarama yöntemiyle peteğin bir yüzüne yazılır. Bir “okuma tabancası” bilgiyi karşı yüzünden alır. Erken laboratuvar modelleri, bilginin birkaç dakika boyunca saklanmasına olanak tanımış olup, Day bu sürenin uzatılabileceğinden emindir.

Petekteki delikler inç başına 500 olacak şekilde aralıklı olduğundan, her bir kare inçte 250.000 ayrı depolama hücresi bulunur ve her hücre, yazma tabancasından gelen en az 10 farklı yoğunluk düzeyini ayırt edebilir. Dolayısıyla, bir seferde 800.000 bitten fazla bilgi depolanabilir (250.000 çarpı 10’un 2 tabanındaki logaritması).

Yeni depolama tüpünün, bilgisayar belleği dışında olası uygulamaları arasında televizyon kameraları ve radar bilgilerinin toplanıp daha sonra sıradan bir televizyon ekranında gösterildiği “tarama dönüştürücüler” bulunmaktadır.

"mozaik" ilkesi, depolama tüpleri için uzun zamandır ideal olarak kabul edilmektedir; ancak Day’in aygıtının, çoğu uygulama için yeterli çözünürlük ve dayanıklılıkla geliştirilen ilk örnek olduğuna inanılmaktadır.

Day ayrıca, bireysel depolama hücreleri birbirine çok yakın yerleştirildiğinde sıkça karşılaşılan "sızma" ve "bulaşma" sorunlarını da görünüşe göre çözmüştür. Her bir depolama hücresi, girintili metal tapalar ile camın her iki yüzeyine biriktirilen iletken katmanlar arasında oluşan kapasitans içinde yük biriktirerek "hatırlar". Cam petek yapı, tapalar ile yüzey katmanları arasında ve tapaların kendi aralarında bir yalıtkan görevi görür.

Day’in sisteminin bir başka avantajı, yüzey katmanları ile girintili metal tapaların doğası gereği "hizalanmış" olmaları nedeniyle kayıt (registration) sorununun ortadan kalkmasıdır. Elemanlar arasındaki aralık katı biçimde korunduğundan, tüm yapı dayanıklıdır ve mekanik titreşimin yol açtığı elektronik gürültü olan olağan mikrofoniklik sorunu görünüşe göre ortaya çıkmamaktadır.

Bilginin okunması için iki yöntem bulunmaktadır. Bir yöntemde, elektron demeti depolanmış bilgiyi alırken ekranı siler; diğerinde ise bilgi yeniden okunmak üzere bırakılabilir ya da yazma demeti tarafından değiştirilebilir veya üzerine ekleme yapılabilir.

Şekil 1

Cam petek örgüsünün ve onun girintili metal tapalarının bir bölümünün büyük ölçüde büyütülmüş görünümü. Tapalar birbirinden yalnızca 1/500 inç uzaklıktadır. Peteğin bir kare inçi, yaklaşık bir milyon "bit" bilgi depolayabilir.

(11 ve 42. sayfalarda devamı)

Petek Bellek

Şekil 2

General Electric Araştırma Laboratuvarı’ndan bilim insanı Dr. Harold R. Day, çalıştığı "okuma ve yazma" tüpünün üzerinde ince bir bilgi depolama örgüsünü tutmaktadır. Örgünün her bir kare inçinde (fotoğrafta görünmeyen) 250.000 delik bulunur ve her biri girintili bir metal tapa ile doldurulmuştur. Minik petek yapı, arka plandaki televizyon ekranında elektronik olarak büyütülmüştür.

HONEYCOMB BELLEK

(sayfa 11’den devam)

Şekil 3. General Electric Araştırma Laboratuvarı’nda Dr. Harold R. Day tarafından geliştirilen yüksek çözünürlüklü petek bellek plakasını kullanan bilgi depolama tüpünün şematik çizimi. Yazma tabancası, tarama yoluyla bilgiyi hücre üzerine yerleştirir; okuma tabancası ise bilginin ağın karşı tarafından alınmasını sağlar.