Electronic Associates, Inc., Long Branch, N.J., üçüncü analog hesaplama merkezini Belçika’nın Brüksel kentinde açmıştır. Buradaki Electronic Associates bilgisayarı 100 yükselteçle donatılmıştır; bu, Los Angeles’taki EA hesaplama merkeziyle karşılaştırılabilir düzeydedir ve Princeton, N.J.’deki EA hesaplama merkezinin yaklaşık yarısı büyüklüğündedir. Üç merkez toplamda yaklaşık 1 milyon dolarlık bir yatırımı temsil etmektedir.
Şirket, Brüksel’in ulaşmak istedikleri Avrupa pazarının merkezi olduğunu saptamıştır. Paris ve Roma’ya helikopter hizmeti, mükemmel demiryolu olanakları ve çevresinde yoğunlaşmış endüstriyel araştırma faaliyetleri bulunmaktadır. Belçika sağlam bir para birimine, istikrarlı bir yönetime, mükemmel bir konuma ve Amerikan iş dünyasına karşı olumlu bir tutuma sahiptir.
Brüksel hesaplama merkezi; uçaklar ve füzeler, petrol ve nükleer enerji için hesaplamalar yapacaktır. (Amerika Birleşik Devletleri 1962’ye kadar 1½ milyar kilovatlık nükleer elektrik kapasitesi planlarken, Euratom 1967’ye kadar bunun on katını planlamaktadır.) Yeni hesaplama merkezinin, 1956’ya kıyasla 1957’de şirketin yabancı satışlardan elde ettiği geliri yüzde 70 artırması beklenmektedir.
Yeni Seri Planlaması
Şirket, Operations Control Computers adı verilen yeni bir bilgisayar serisini piyasaya çıkarmayı planlamaktadır. Bunlar; gaz harmanlama, geri kazanım oranı, ekonomik zamanlama, yem karışımı ve metal alaşımları gibi doğrusal programlama problemlerine en uygun çözümleri sağlayacaktır.
Bu tür problemler dijital bir bilgisayar tarafından çözülebilse de, analog bilgisayar genellikle bu tür problemleri çok kısa sürede çözer — öylesine hızlıdır ki, koşullar değiştikçe problem defalarca çözülebilir ve “optimumun üzerinde kalınabilir.”
Şirket, vektörler ve oranlar konusunda bilgili bir mühendisin, örneğin motorlar, pistonlar, elektriksel ve mekanik sistemler, ısı transferi, kararlılık ve titreşim gibi otomotiv hesaplama problemlerinde olduğu gibi, kısa sürede yetkin bir analog bilgisayar kullanıcısı hâline geldiğini gözlemlemiştir. Aynı şeyi dijital bir bilgisayarla başarmak için mühendis genellikle kendisi ile makine arasında bir aracıya, matematikçiye, ihtiyaç duyduğunu fark eder.
Bir mühendis analog bilgisayarı hızla öğrenir, ona hâkim olur ve onu kendi aracı hâline getirir. Çünkü bu bilgisayar, kendi koşullarının bir “modeli”dir; bu sayede problemine dair bir “his” edinir. Üzerinde çalıştığı donanımı ve onun nasıl davrandığını zihninde canlandırabilir; çünkü mühendisin zihnindeki bilgi ile analog bilgisayarın sağladığı bilgi arasında neredeyse hiç zaman gecikmesi yoktur; ilişki yakın ve içtendir.