Neden “eğitim ve bilgisayarlar”ı tek bir nefeste söyleyelim? Temelde:
- “Eğitim”, insanların bilgiyi makul bir şekilde ele alabilmelerine uyum sağlamasıdır;
- “Bilgisayarlar”, makinelerin bilgiyi makul bir şekilde ele alabilmeleri için oluşturulması ve uyarlanmasıdır.
Ocak 1957’de bu, iki farklı alana bakmanın zorlanmış, tuhaf ve mantıksız bir yolu gibi görünebilir. Aynı şekilde, iki yüzyıl önce, insanların fiziksel iş yapması ile buhar gücüyle çalışan makinelerin fiziksel iş yapması arasındaki paralellik de izleyenlere tuhaf, mantıksız ve zorlanmış görünmüş olmalıdır. Hatta elli yıl önce bile otomobil, “Ah, bir at al!” alayıyla karşılanmıştı.
Yine de eğitim ile bilgisayarlar arasındaki ilişki, Dr. Grace M. Hopper’ın Mayıs 1952’de Pittsburgh’ta Association for Computing Machinery toplantısında sunduğu ünlü “The Education of a Computer” başlıklı bildiride önceden işaret edilmişti.
“Bilgisayarlar düşünemez”, “bilgisayarlar yalnızca programlandıkları şeyi yapar” vb. gibi pek çok akılsız yorum, hem insanların hem de bilgisayarların, 5.000 yılı aşkın insan kültürü boyunca birikmiş gerçekten olağanüstü bir bilgi hazinesinden beslenerek, eşit ölçüde eğitilmeleri ya da programlanmaları gerektiği gerçeğini gözden kaçırır. İlk 20 yılında ve sonrasında okuldan ve toplumdan aldığı programlamaların hiçbirine sahip olmayan bir insan, programlaması olmayan bir bilgisayar kadar tamamen işe yaramaz olurdu.
Eğitim ve bilgisayar alanlarının karşılıklı beslenmesi henüz yeni başlamaktadır. Acil bir gereksinim — bilgisayar alanında daha fazla eğitimli insana duyulan ihtiyaç — bir dürtü olarak etkisini göstermeye başlamıştır. Computers and Automation dergisinin Ocak 1957 sayısının bu 2. Bölümü, “Eğitim ve Bilgisayarlar” gibi önemli bir alanda yardımcı olma yönündeki yeni bir çabamızın başlangıcıdır.
(Not: “Is”, “are” değil; çünkü burada “computers” sözcüğü, çok sayıda makineyi ifade eden çoğul bir ad olarak değil — “computology” sözcüğünü türetmek isterdik — bir alanı ifade eden tekil bir ad olarak kullanılmaktadır.)