Oak Ridge National Laboratory
Oak Ridge, Tennessee
Otomasyon, İkinci Sanayi Devrimi’ni meydana getirmektedir. Birincisine eşlik eden sarsıntılar hakkında hepimiz bir şeyler öğrendik; eski istihdam türleri ortadan kalkarken yenileri ortaya çıktı. Birinci Devrim’de, eski istihdam türlerinin ortadan kalkması en keskin biçimde hissedildi. İkinci Devrim’de ise, gelecekteki işsizlik konusunda bazı endişeler bulunsa da, şu anda ve önümüzdeki birkaç yıl boyunca yaşanan asıl keskin eksiklik işlerin değil, insanların eksikliğidir.
Bu, İkinci Sanayi Devrimi’nin karmaşık teknolojisinin giderek artan taleplerini karşılayacak eğitimli profesyonel ve yarı profesyonel çalışanların eksikliğidir.
Eğitimli insan eksikliğinin en endişe verici yönü, okulların yükselen kuşağı bu yeni talepleri karşılayacak şekilde hazırlayamamasıdır. İyileşme beklentisi iç karartıcıdır. Yaygın bir felsefe, geleneksel “üç R”nin yerini, bir savunucusunun ifadesiyle, “Güvenilirlik, Sorumluluk ve Doğruluk” lehine değiştirmektedir.
Bu felsefe, öğrencilerin öğretimi üzerinde olduğu kadar, öğretmenlerin seçimi, eğitimi ve motivasyonu üzerinde de etkili olmuştur. Konu içeriğinde olduğu kadar yöntem bilgisine de sağlam biçimde hâkim öğretmenler bulunmakla birlikte, bunların sayısı azdır ve devlet ile sanayi, en adanmış olanlar dışındakilerin hemen hepsini kendine çekmektedir. Dolayısıyla, eğitimli insan sorununu yalnızca okulların çözmesini bekleyemeyiz. Geri kalanımız, yani öğretmen olmayanlar, el uzatmak zorundayız. Soru şudur: Ne yapabiliriz ve nasıl?
Neyse ki, aşağıda örnekleneceği gibi yapabileceğimiz pek çok şey vardır.
Olanaklar ve gereksinimler ışığında, Computers and Automation dergisi, “Eğitim ve Bilgisayarlar” ya da “Otomasyon için Eğitim” başlıklı yeni bir bölüm oluşturmaktadır. Katkılarınız içtenlikle davet edilmektedir.
Bu katkılar, isterseniz, bana ya da dergiye hitaben yazılmış mektuplar biçiminde olabilir; bütünüyle ya da kısmen alıntılanmaya uygun olarak, neler yapıldığını ve bunun nasıl sonuç verdiğini anlatan, nelerin planlandığını duyuran ve bireyler, araştırma laboratuvarları ya da ticari kuruluşlar tarafından neler yapılabileceğini öneren yazılar olabilir.
Makale ve bildiriler gibi diğer türde katkılar da davet edilmektedir. Bir projeden haberdarsanız ancak tam bilgiye sahip değilseniz, bilgi kaynağını belirten kısa bir notunuz da memnuniyetle karşılanacaktır. Bu sayfalarda bu bilgileri sunarken, değerli girişimlerin örnek alınmasını ve umut vaat eden önerilerin bunları hayata geçirebilecek konumdaki kişiler tarafından sahiplenilmesini umuyoruz.
Ortalama bir genç muhtemelen, ve kesinlikle ortalamanın üzerindeki genç, uygun motivasyon sağlandığında öz‑eğitim için büyük potansiyellere sahiptir. Bu nedenle, motivasyon sağlanmasının ilk hedef olduğu görülmektedir.
Motivasyon, öğrenci grupları önünde yapılan konuşmalar, sergiler, gösterimler, belki bir ilkeyi ya da düşünme biçimini ifade eden veya örnekleyen oyunlar ve aygıtlar gibi çeşitli yollarla sağlanabilir. Bir başka yol da basılı materyal dağıtmaktır; örneğin General Electric’in “Why Study Mathematics?” başlıklı küçük broşürlerinde yaptığı gibi.
(General Electric Co., Schenectady, N. Y.’den temin edilebilir.)
Bu tür projeler, her ne kadar öğrencilere yönelik olsa da, öğretmenler için de bilgilendirici olmalıdır; öğretmenler, kesinlikle bir devrimin sürmekte olduğu ve dünün parasının yarının dünyasında bozuk para bile etmeyeceği gerçeğinin farkına varmalıdır.
(59. sayfada devamı)