Çevrimiçi Ana Bilgisayar Adı Hizmeti Üzerine Yorumlar

Ağ Çalışma Grubu
RFC #623
NIC #22004
Tarih: 22 Şubat 1974
Yazar: Mark Krilanovich (UCSB)

Referanslar: RFC #606, RFC #608

Peter Deutsch, RFC #606’da, resmi ana bilgisayar adlarını ve ana bilgisayar adreslerini, ayrıca ikincil öneme sahip diğer bilgileri içeren bir veri tabanını tek bir ana bilgisayarın sürdürmesinin arzu edilirliğine dikkat çekmiştir. Mike Kudlick, RFC #608’de bu kavramı kabul etmiş ve NIC’in Peter’ın fikirlerini uygulamasını önermiştir. Ben de böyle bir hizmeti destekleyenlere sesimi eklemek ve bunun değiştirilmesine yönelik birkaç fikir ifade etmek istiyorum.

Bu veri tabanının tek bir ana bilgisayar tarafından sürdürülmesi düşüncesinin açık bir zayıflığı vardır: Verinin bir kopyasını elde etmek isteyen herhangi biri, hizmet veren ana bilgisayarın veriye ihtiyaç duyulduğu anda erişilebilir olmaması durumuyla karşılaşabilir. Her ana bilgisayarın, en son elde edilen verinin bir kopyasını saklayabileceği ve böylece güncel bir kopya elde edilemediğinde en azından çok yakın tarihli bir kopyanın mevcut olacağı doğrudur. Ancak bu, herkes açısından önemsiz olmayan bir uğraş gerektirdiğinden özellikle cazip bir fikir değildir. Bu nedenle, ana veri tabanının NIC tarafından sürdürülmesini ve başka bir ana bilgisayarın da ikincil bir kopyanın sürdürülmesinden sorumlu olmasını öneriyorum; bu ikincil kopya, günde bir kez gibi periyodik ve sık aralıklarla NIC’teki sürümle eşit olacak şekilde güncellenmelidir. Bu şekilde, veriyi elde etmek isteyen herkes önce NIC’i deneyebilir ve bu başarısız olursa ikincil ana bilgisayarı deneyebilir; böylece verinin elde edilememesi olasılığı büyük ölçüde azalır ve ek yazılım yalnızca bir ek ana bilgisayarda yazılmak zorunda kalır. Ayrıca, bu ikincil ana bilgisayar olma görevine UCSB’nin gönüllü olduğunu bildiriyorum.

Halihazırda yürürlükte olan öneri, ana bilgisayar adları veri tabanının bir ASCII dosyası biçiminde olmasını öngörmektedir. RFC 606, tamamen katıldığım bir şekilde, bu veri tabanının makineler tarafından kolayca okunabilir bir biçimde düzenlenmesi gerektiğini belirtmektedir. Bu amaçla, veri tabanının ASCII yerine ikili (binary) biçimde elde edilebilir olmasını öneriyorum. Bu kavram kullanıldığında, örneğin, <host-address> bir baytlık (sekiz bitlik) bir ikili sayı olurdu, <host-name> bir baytlık uzunluk alanını ve bunu izleyen o sayıda ASCII karakteri içerirdi ve STATUS <attribute-name> için olası <attribute-values> bir baytlık ikili sayılar olurdu. Bu değişiklik, veri tabanını bir insan kullanıcı için açıkça anlaşılmaz hâle getirecek ve aynı derecede açık bir biçimde, bir program tarafından çok daha kolay yorumlanabilir kılacaktır.

RFC 608, veri tabanının bir dosya olarak sürdürüleceğini ve FTP aracılığıyla erişilebilir olacağını belirtmektedir. Bir ana bilgisayar tablosunu güncel tutmak gibi bu kadar basit bir süreci FTP gibi karmaşık bir protokole dayandırmanın ne kadar isabetli olduğu konusunda şüpheliyim. Bu nedenle, veri tabanının NIC’te ve ikincil ana bilgisayarda kendi soketi altında çalışan bir program aracılığıyla erişilebilir olmasını öneriyorum. Bu yaklaşım ayrıca, erişim sağlayan programın hizmet veren ana bilgisayardaki misafir hesabı için oturum açma parametrelerini bilme gerekliliğini de ortadan kaldırır; ki bu parametreler gerçekte iki ana bilgisayarda aynı olmayabilir. Yine, motivasyon erişen programlar için işleri kolaylaştırmaktır.

Yukarıdakilerin herhangi biri hakkında yorumu olan herkesin bunları bildirmesi teşvik edilmektedir.

Bu RFC, çevrimiçi RFC arşivlerine girilmek üzere Alex McKenzie tarafından, eski adıyla BBN Corp. olan GTE’nin desteğiyle, makine tarafından okunabilir biçime dönüştürülmüştür (10/99).