Kullanım
sdp -f {ahst} [-o directory | file] [options...] [file]
Açıklama
sdp; bir betikleme tanımı (“sdef”) dosyasını (hiçbiri belirtilmemişse standart girdiyi), betiklenebilir bir uygulama ile kullanılmak üzere çeşitli diğer biçimlere dönüştürür. Seçenekler aşağıdaki gibidir:
-f format Çıktı biçimini belirtir. Biçim aşağıdakilerden biri veya daha fazlası olabilir. Betiklenebilir bir uygulamayı kontrol etmek istediğinizde bunları kullanın:
h Scripting Bridge Objective-C üstbilgisi (header).
Karşılık gelen bir uygulama (implementation) dosyası oluşturmanıza gerek yoktur; Scripting Bridge, sınıf uygulamalarını çalışma zamanında oluşturacaktır.
Betiklenebilir (scriptable) bir uygulama oluşturmak istediğinizde bunları kullanın:
a Bir ‘aete’ kaynağını tanımlayan Rez(1) girdisi. s Cocoa Scripting “.scriptSuite” dosyası. t Cocoa Scripting “.scriptTerminology” dosyası.
Bu biçimler yalnızca Mac OS X 10.4 (Tiger) veya daha eski sürümlerde çalışacak betiklenebilir bir uygulama oluştururken gereklidir; 10.5 (Leopard) sürümünden itibaren bir uygulama yalnızca bir sdef kullanabilir.
-o directory | file Çıktının nereye yazılacağını belirtir. Bu bir dizin veya bir dosya olabilir:
directory Çıktıyı o dizindeki otomatik olarak adlandırılan dosyalara yazar. Girdilere ve biçimlere bağlı olarak sdp birkaç dosya üretebilir.
file Tüm çıktıyı o dosyaya yazar. “-” dosya adı, tüm çıktıyı standart çıktıya yazar. Birden fazla dosya üretilirse hepsi aynı dosyaya yazılacaktır; bu genellikle iyi bir fikir değildir.
Varsayılan değer ‘-o .’ olup, geçerli dizinde otomatik olarak adlandırılmış dosyalar üretir.
-A, --hidden Betikleme tanımının gizli olarak işaretlediği öğeler için bile tanımları çıktılar. Objective-C'de, bu tür tüm tanımlar kaldırılmış (deprecated) olarak işaretlenecektir, çünkü gizli öğeler genellikle bir nedenle gizlenmiştir.
-V version Çıktı için uyumlu minimum sistem sürümünü belirtir, örneğin -V 10.10. Varsayılan olarak uyumluluk sürümü, Xcode'un “Base SDK” derleme ayarına göre belirlediği SDK_NAME çevre değişkenine göre ayarlanır; eğer bu tanımlanmamışsa, geçerli sistem sürümü varsayılır.
10.10 ve öncesi: Objective-C dosyalarında parametreleştirilmemiş dizi türlerini kullanır.
10.2 ve öncesi: O dönemde Cocoa Scripting içinde desteklenmeyen bazı özellikler için scriptSuite (-fs) çıktısını değiştirir.
-N name, --basename name [Yalnızca Objective-C (-fh)] “Temel” adı belirtir. Bu ad, üretilen üstbilginin temel adı ve üretilen tüm sınıflara eklenen önek haline gelir. Örneğin, --basename iTunes belirtildiğinde, bir iTunesApplication sınıfını tanımlayan “iTunes.h” üstbilgi dosyası elde edilir.
-i includefile Belirtilen sdef dosyasından tür ve sınıf tanımlarını dahil eder. Birden fazla dosya belirtmek için tekrarlanabilir. Bu seçenek artık kullanılmamaktadır (obsolete); bunun yerine sdef içinde bir XInclude öğesi kullanın.
Ayrıca Bakınız
sdef(5)
Hatalar
sdp'nin hata raporlaması oldukça yetersizdir. Öğeyi açıklasa bile hatalar için satır numaraları sağlamaz. Aynı koda sahip iki farklı ad kullanmak (veya tam tersi) gibi belirli türdeki hatalar hakkında sizi uyarmaz ve hatalı girdiler için bile sıfır durum kodu döndürür.
Mac OS X July 12, 2007 Mac OS X